Je moet maar zien te vermaken!

Maandag 8 juni aangekomen in Laboe in de Kiele Fjord. Een echt toeristen bad en watersport plaats voor onze oosten buren. Het was er al druk maar alleen gepensioneerde,  de jongeren krijgen binnenkort vakantie. Er lagen een paar prachtige houte zeilschepen. Vandaag dinsdag 9 juni, het weer was in de ochtend nogal paraplu achtig, maar in de middag zou het wat op knappen, geen regen meer en een natpak daar heb ik geen zin in. Eerlijk gezegd was het plan nog een dagje te blijven liggen. Na een goede warme douch, want die waren perfect, dan is er weer energie.  De wind was qua richting heel gunstig, W/ZW 5 mogelijk 6. Om 1200 uur gingen de touwtjes los. Mijn voornemen was, eerst maar alleen het voorzeil zetten en deze heeft een aardige oppervlakte.  

Hoe meer ik de fjord uit ging des te groter werden de golven. Het zeegat tussen Langeland en Kiele fjord kende ik al van eerdere ervaringen. Mijn lieve schat weet daar alles van. Ik voer vandaag van hoge naar lage wal waardoor de golven zich heerlijk konde uitsloven en opbouwen. Nee dat grootzeil blijft op de giek geknoopt vandaag. Het was zelfs te gek met het volle voorzeil, dus deze met de rolfok wat verkleinen. Weer wat later werden die golven nog dikker en hoger, hé dat was niet de afspraak dames van de Oostzee. De wind nam ook toe en met vlagen had ik een aardige 6. Nog maar wat minder voorzeil en dat hielp erg goed want ome Kees moet wel kunnen blijven sturen (stuurautomaat). Het is beste een graad meter, als de stuurautomaat het trekt en de trim is goed dan staat er genoeg zeil op. Dat bleek ook wel want die kleine Grinde ging soms wel 7.2 knoppen GPS. 

Ik dacht,  de kortste weg naar een haven, dat was Langeland Bagenkop. Maar dat is 100 procent lagewal, daar staan kuilen water in de havenmonding, niet slim. Dan maar wat meer mijlen. Ideaal was Marstal op het eiland AERO. Daar ben ik nog nooit geweest alleen maar voorbij geknalt. Hier kom ik nog op terug. Door de vorm van het eiland ten opzichte van het westen ligt Marstel net aan hogere wal. Grappig is altijd, wanneer je de haven op een aantal mijlen voor je krijgt, zijn er ook plots andere zeilboten in zicht. Vandaag ook, de Abel Tasman zeilde bij mij aan stuurboord, ze liep mij op. Even marifoon contact gezocht of ze ook naar Marstal gingen, ja was hun antwoord.  Dat wilde ik graag weten want de zee is daar nog uitgestrekt maar de geul naar de haven heel smal. Ja de SOLO werd vandaag flink gewassen met zout water en ik ook. Het zijn geweldige kleine scheepjes die Gindes. 

O ja, ik zou nog ergens op terugkomen. Ik heb mij maar eens voorgenomen om deze reis niet alleen maar water te zien, dan had ik ook op het Haringvliet rondjes kunnen blijven varen. Ik wil wat meer tijd steken in het bekijken van de omgeving, de eilanden. Overal is het prachtig qua natuur. Het gebied waar ik nu ben daar kan je meerdere vakanties aan besteden. Zo inmiddels zijn jullie wel weer uitgelezen. Tot later.....