Je mag niet klagen, maar toch.....

Nee, klagen is een beperkte eigenschap waar ook ik last van heb. Gisteren kreeg ik een triest bericht uit mijn thuishaven en gelukkig weet ik dat het de goede kant op gaat, anders had ik er niets over durven schrijven, beterschap.  

Ik moet weer wachten zoals jullie weten, op de dynamo, zal wel goed komen. Het voordeel is wel, eigenlijk is er geen tijdsdruk, ik heb vakanties tot dat mijn laatste adem uitblaast. Maar dan toch is wachten lastig, ik ben dus nog niet Zen genoeg. Ik ben zelfs zo lui, dat het pakken van mij vouwfiets een opdracht is, vandaag gedaan. Het was een prachtige tocht van 25 kilometer door het Funne landschap.  Ik heb een paar foto's gemaakt. De natuur ontpopt hier volledig,  er is veel vocht en nu volop zon met hoge temperaturen. Het landschap kleurt, de rust overheerst. Prachtige verzorgde huizen met tuinen. Alles klopt, maar waar zijn die Denen, je ziet geen sterveling soms een hond blaffen.  Langs de kust wonen Denen, of het zijn vakanties huizen, en ze hebben allemaal hun eigen strand optrekje waar se kunnen zonne,  eten en relaxen. De Denen zijn denk ik echte familie mensen. Ze leven met en rond het water, kinderen krijgen les in zeilen, duiken, kajakken vlak voor mijn boot. De levensstandaard nu is hier ongeveer zoals bij ons, niet erg goedkoop. O ja, niet klagen. Tot later....